مزازیم وار
نه آزادم بو عالمده،نه الده ایختیاریم وار
نه
غصه ال چکیر مندن،نه دیلده بیر قراریم وار
قفسده ساخلامیش ظالیم،فغانیمدن آلیر لذت
تصور
ائیله مز گون تک ،منور بیر شعاریم وار
دیلیم داغلی ،گؤزوم باغلی ،قولاغیم کار،اوزوم گولمز
گونه حسرت قالان، گولسوز،صفاسیز لاله زاریم وار
نچون من اولماییم محزون،اورکدن ائتمه ییم ناله
هر آددیمدا معین دیر، قازیلمیش بیر مزاریم وار
بئله لا قید گؤردوکده منی طعن ائتمه یین یاران!
سارای سیز ، ائل سیز انسانم ، نه یوردوم ،نه دیاریم وار
نه فرهادم چاپام داغی ،دیلیمده کلمه ی شیرین
نه مجنونام، نه صنعانم ، نه لیلیم ، نه خوماریم وار
ازلدن من بیلیردیم کی ،گؤزللر چوخ وفاسیزدیر
اودیر آتدیم مئیی ، عشقی ، نه یاریم ، نه نیگاریم وار
اؤلوم خوشدور چیخ ای روحوم ! بو جسم ناتوانیمدان
نه تسلیم اولماقا میلیم، نه دهره اعتباریم وار
زواللی خلقی نین دردین گرکدیر «بی ریا» چکسین
بویولدا قانیما باتسام ، بؤیوک بیر افتخاریم وار
درسرگریستنی دارم دراز ؛ ندانم که از حسرت گریم یا از ناز؛ گریستن از حسرت بهره’ یتیم و