آموزش عربی

أَقِيلُوا ذَوِي الْمُرُوءَاتِ عَثَرَاتِهِمْ- فَمَا يَعْثُرُ مِنْهُمْ عَاثِرٌ إِلَّا وَ يَدُ اللَّهِ بِيَدِهِ يَرْفَعُهُ

«از لغزشهاى افراد جوانمرد، چشم پوشى كنيد، كه كسى از ايشان نمى لغزد مگر

آن كه دست خدا به دست اوست و او را بلند مى كند».

امام (ع) با يادآورى اين مطلب كه دست خدا به دست جوانمردان است و آنان را بلند

مى كند، در مورد، گذشت از لغزشهاى جوانمردان، كه به ندرت لغزش از آنها سر

مى زند، تشويق كرده است مانند داد و ستد آنان كه ممكن است پشيمان شوند.

كلمه: «عثرات» را براى خطايى كه از روى بى توجّهى از آنان سرزند، و لفظ «يد»

رابراى عنايت و قدرت خداوندى، استعاره آورده است. و اين كه دست خدا به دست

آنهاست و آنان را بلند مى كند، كنايه از وابستگيهاى آنان به خدا و جبران حال

ايشان است، توضيح آن كه جوانمردى، فضيلت بزرگى است كه باعث جلب توجّه

مردم و ميل قلبى و كمك آنان مى گردد، بدين ترتيب، خطاكار جوانمرد، براى عنايت

خدا، و هم چنين به پاخواستن و جبران لغزش خود، آمادگى پيدا مى كند.

( ترجمه شرح نهج البلاغه ابن میثم، ج 5 ص 421 و 422)